سيد مرتضى حسيني فيروزآبادي ( مترجم : ساعدي )
37
فضائل الخمسة من الصحاح الستة ( فضائل پنج تن ( ع ) در صحاح ششگانه اهل سنت ) ( فاسي )
اين بار جانب چپ او را شكافتند ! بنابراين بخاطر اين دو شكافتگى وى را به عنوان ذو القرنين شناختند ، نه آنكه بر سرش دو شاخ مانند شاخ گاو داشته كه او را بدين جهت « ذو القرنين » ناميده باشند . پرسيد : قوسى كه در آسمان پديدار مىشود چيست ؟ فرمود : قوس ، علامتى ميان نوح و پروردگارش بود و راهنمائى و امانى از غرق شدن در درياست . پرسيد : « بيت المعمور » كجاست ؟ فرمود : خانهاى است در بالاى آسمانها و در زير عرش قرار گرفته است و به نام « ضراح » موسوم است ؛ هر روز هفتاد هزار فرشته وارد آن خانه مىشوند و تا روز قيامت دوباره به آنجا باز نمىگردند ! پرسيد : چه كسانى نعمت خدا را كفران كردند ؟ فرمود : مردم فاسق و بد كردارى از قريش كه شما در جنگ بدر آنها را نابود ساختيد . پرسيد : چه كسانى مصداق اين آيه شريفهاند * ( الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً ) * ؛ كسانى كه رنجشان در زندگى دنيا به هدر رفته ، در حالى كه آنان مىپنداشتند كارهاى شايسته انجام مىدهند . فرمود : مصاديق آيهء شريفه ، خوارج نهروانند كه خود را نيكوكار مىپنداشتند . « ابن انبارى » اين حديث را در « المصاحف » و « ابن عبد البرّ » در « العلم » ذكر كردهاند . مؤلف گويد : « عسقلانى » حديث مورد بحث را در [ فتح البارى 10 / 221 ] و « عبد الرزاق » روايت كردهاند . [ همان كتاب 6 / 393 ] به سند خود ، از « مأمون » از « رشيد » از « مهدى » از « منصور » او هم از پدرش از « عبد الله بن عباس » روايت مىكند كه از « عمر بن خطَّاب » شنيدم خطاب به مردم ، مىگفت : از نكوهش على بن ابيطالب عليه السّلام خوددارى كنيد ؛ زيرا از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در حق على عليه السّلام ، ويژگيهائى شنيدم كه هرگاه يكى از آنها در آل خطَّاب وجود داشت ، براى من بهتر بود از هر چيزى كه خورشيد بر آن مىتابد ( حديث را ادامه داده است و تمام آن را در جلد اول اين